Beschrijving

Blootstelling van Macrolophus caliginosus in tomatenkasjes aan 6 verschillende CO2-concentraties. Uitsluitsel over de vraag of verhoogde CO2-concentraties een schadelijk effect hebben op Macrolophus caliginosus.

Indien een remmend effect wordt gevonden: Schatting van de voor deze roofwants schadelijke grens.

Resultaten

In de maanden februari en maart werden in 6 proefkasjes overdag verschillende CO2–concentraties aangebracht, te weten 400, 600, 800, 1.000, 1.500 en 2.000 p.p.m. Vanaf week 5 werden herhaaldelijk grote aantallen volwassen roofwantsen losgelaten.

Er werd gezorgd voor een overvloedig voedsel-aanbod: nimfen van wittevlieg en eitjes van meelmotten. Mogelijk remmende factoren werden achterwege gelaten: zwavelen, pesticidengebruik, blad plukken, dieven. De populatie-ontwikkeling werd bemonsterd in week 11 tot en met 13 met vangplaten, Berlese-trechters en spoelen.

Hoewel de omstandigheden voor de roofwantsen optimaal waren gemaakt, werden relatief weinig nakomelingen teruggevonden, ook in “onbehandeld”. De cijfers suggereren een licht remmend effect van de CO2, maar de verschillen waren niet significant.

Ook bij de extreem hoge doseringen plantten de roofwantsen zich voort. Zorgwekkend is de vaststelling dat ook zonder CO2–dosering de roofwantsen zich slecht vestigden en de populatie-trend in deze tijd van het jaar zelfs negatief was.

Geconcludeerd wordt dat er een nog onbekende factor is die het “aanslaan” van Macrolophus caliginosus in de winter belemmert.